سرمایه های انسانی

سازمان تشکلی انسانی بوده که به منظور انجام کار در راستای اهداف خاص تشکیل می شود. در جهان پویای امروز علیرغم این که سازمانها با فن آوری های نوین مواجه می باشند لیکن هنوز از نیروی انسان بی نیاز نبوده، توسط آنها برنامه ریزی و اداره می شوند لذا این منبع با ارزش باید اداره شود، پرورش یابد و امکانات و تسهیلات رفاهی اش فراهم آید.

در دهه های اخیر دانش مربوط به اداره انسان به همراه نگرش های مدیریتی تحول بنیادین یافته و در سازمان های انسان محور جهت برنامه ریزی، سازمان دهی، هدایت و کنترل مطلوب این سرمایه بی بدیل، سطوح مدیریت و سرپرستی از امور پرسنلی و کارگزینی به مدیریت منابع انسانی و امور کارکنان ارتقاء و بر نقش و جایگاه انسان تأکید خاص بعمل آمده است.

سازمانها با درک نقش آفرینی نیروی انسانی در راه توسعه، دیگر به تزریق منابع مالی به عنوان فاکتور اصلی توجه نکرده بلکه تحولات و بهره وری نیروی انسانی را سبب ارتقاء خود و به تبع آن توسعه نظام های اقتصادی در جهان به شمار می آورند هم چنین از نگاه کلان نیز استفاده صحیح از نیروی انسانی به منزله ارزشمندترین و بزرگترین ثروت جامعه به مسئله ای حائز اهمیت و مورد توجه دولتها تبدیل شده است زیرا در بحث توسعه کشورها، انسان تنها پارامتری است که هم هدف آن و هم عامل آن محسوب می شود.

human-invest3

human-invest